news for Greeks and Greece from the World * Editor: Panos S. Aivalis, journalist * email: panosaivalis2@gmail.com
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
"Η ψήφιση του Μνημονίου απόψε είναι ο θάνατος της Ελλάδας" Μίκης Θεοδωράκης - Κυριακή, 12.2.2012

Τρίτη 4 Αυγούστου 2015

Οδυσσέας Ελύτης - Καλωσόρισες Αύγουστε!


Καλημέρα! 

Καλωσόρισες Αύγουστε!
"Φύγανε φύγανε ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο
και (ήρθε) ο Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά.
Φύγανε και στα μάτια μέσα των βυθών ανερμήνευτος έμεινε ο αστερίας και στα βάθη μέσα των ματιών ανεπίδοτο έμεινε το ηλιοβασίλεμα!"
Οδυσσέας Ελύτης "Άξιον Εστί" (1959)

φωτ. Henri Matisse, "Young Woman at the Window, Sunset" 1921

Κυριακή 26 Ιουλίου 2015

Κι όμως, υπήρχε εναλλακτική λύση!

ΠΟΛΙΤΙΚΗ


Του Γιάννη Μηλιού
«Δεν υπήρχε εναλλακτική λύση» στο Μνημόνιο 3;
 
Η πλειοψηφία όσων στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ, ευρύτερα όσων ανήκουν στην Αριστερά, αλλά και η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας συμφωνούν ότι η κυβέρνηση υπέστη μια οδυνηρή ήττα στη Σύνοδο Κορυφής της 12ης Ιουλίου, όταν συνομολόγησε το 3ο Μνημόνιο.
 
Η συντριπτική αυτή ήττα, που έχει χαρακτηριστικά συνθηκολόγησης, οδηγεί αυθόρμητα στην αποδοχή της άποψης ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση» (το περίφημο θατσερικό ΤΙΝΑ). Αυτό υποστηρίζουν πρωτίστως τα κόμματα της Δεξιάς και «κεντροαριστερής» αντιπολίτευσης και οι οπαδοί τους. Αλλά όχι μόνο.
 
Ακόμα και η κυβέρνηση φαίνεται να προσχωρεί με τον τρόπο της σε μια παραλλαγή της ιδέας της ΤΙΝΑ. Δηλώνει πως έπραξε «μέχρι το τέλος» ό,τι ήταν δυνατό και τελικά υπέκυψε σε έναν αδυσώπητο εκβιασμό: Μνημόνιο ή η καταστροφική πρόταση Σόιμπλε για Grexit. Ισχυρίζεται πως συνθηκολόγησε «ηρωικώς μαχόμενη» απέναντι σε έναν αντίπαλο με συντριπτικά υπέρτερες δυνάμεις, επιλέγοντας το μικρότερο κακό. Επομένως, σχεδόν τίποτα δεν ήταν δυνατό αλλά ούτε και θα είναι δυνατό να αλλάξει (ΤΙΝΑ), αφού ο αντίπαλος θα έχει πάντα υπέρτερες δυνάμεις και το μόνο που θα επιδιώκει θα είναι η συνέχιση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής.
 
Το δίλημμα στο οποίο ισχυρίζεται ότι βρέθηκε η κυβέρνηση, να επιλέξει ανάμεσα στο Μνημόνιο 3 και στο «καταστροφικό σενάριο» για έξοδο από το ευρώ, προκαταλαμβάνει μια άλλη παραλλαγή του ΤΙΝΑ, που αναδύεται αυθόρμητα στο εσωτερικό της Αριστεράς αλλά και της ελληνικής κοινωνίας: Την εκδοχή ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση (ΤΙΝΑ) εντός της ζώνης του ευρώ». Η κυβέρνηση ταυτίζει την έξοδο από το ευρώ με το «καταστροφικό σενάριο», με το επιχείρημα πως για να μην καταρρεύσει η συναλλαγματική ισοτιμία του νέου εθνικού νομίσματος, απαιτούνται συναλλαγματικά διαθέσιμα σε διεθνές νόμισμα, επομένως ένα νέο δημόσιο δάνειο, άρα παρόμοιοι μνημονιακοί όροι για τη σύναψη αυτού του δανείου. Στους όρους αυτούς θα προστεθούν η μείωση της αγοραστικής δύναμης μισθωτών και συνταξιούχων από την «ελεγχόμενη υποτίμηση» που θα υπάρξει έτσι κι αλλιώς, η διατήρηση των υφιστάμενων ιδιωτικών χρεών σε διεθνές νόμισμα κ.ο.κ.
 
Πρέπει, επομένως, να αποδεχθούμε τη μία ή την άλλη εκδοχή του ΤΙΝΑ; Ή, για να διατυπώσω το ίδιο ερώτημα με πιο «επίκαιρο» τρόπο: Βρέθηκε η κυβέρνηση σε έναν πρωτοφανή εκβιασμό και συνθηκολόγησε διότι δεν υπήρχε εναλλακτικός δρόμος; Η απάντηση είναι ναι, όμως ναι, διότι η ίδια η κυβέρνηση είχε εξαρχής επιλέξει τον δρόμο που οδηγούσε σε αυτό το αδιέξοδο και σε αυτόν τον συμβιβασμό. Είχε επιλέξει να λειτουργήσει ως κυβέρνηση του «υπάρχοντος», ως κυβέρνηση του υπαρκτού ελληνικού καπιταλισμού, θεωρώντας ότι το τέλος της λιτότητας μπορεί να αποτελέσει το «κοινό πρόγραμμα» κεφαλαίου και εργασίας.
 
Οποία αυταπάτη! Η κρίση του καπιταλισμού είναι έλλειψη υπεραξίας, όχι έλλειψη ζήτησης. Γι' αυτό και το κεφάλαιο, η άρχουσα τάξη στην Ελλάδα, όπως και παντού, γνωρίζει μόνο μία στρατηγική για έξοδο από την κρίση, σε αντιστοιχία με τα ταξικά της συμφέροντα: Τη λιτότητα, την απαξίωση και πολιτική - συνδικαλιστική υποβάθμιση της εργασίας, την ιδιοποίηση του δημόσιου από το ιδιωτικό, τη συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας.
 
H στρατηγική του κεφαλαίου μετά την κρίση του 2008
 
Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 δημιούργησε νέα δεδομένα στην Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως. Διαμορφώθηκε μια νέα πολιτική «διεθνής» του κεφαλαίου, με σημαία τη λιτότητα και τον άγριο νεοφιλελευθερισμό.
 
Η λιτότητα αποτελεί την πλέον προσήκουσα πολιτική για την αντιμετώπιση της πτώσης της κεφαλαιακής κερδοφορίας (της «κρίσης του κεφαλαίου»), καθώς αποτελεί συνιστώσα της ευρύτερης στρατηγικής για μείωση του κόστους ανά μονάδα παραγόμενου προϊόντος. Οι στρατηγικές μείωσης του κόστους είναι εξ ορισμού πολιτικές συρρίκνωσης της ζήτησης και ως εκ τούτου αρχικά παράγουν αποτελέσματα ύφεσης, προσβλέποντας όμως σε μια μελλοντική ανάπτυξη μέσω της αυξημένης κερδοφορίας.
 
Τα παραπάνω σημαίνουν ότι η αριστερή πολιτική μπορεί να είναι μόνο συγκρουσιακή, πολιτική ρήξεων με το κεφάλαιο, πολιτική αναδιανομής υπέρ της εργασίας: Αναδιανομής πλούτου, εισοδήματος και ισχύος (συνδικαλιστικά δικαιώματα, δημοκρατικοί θεσμοί, πλαίσιο συνεργατικής - αλληλέγγυας αναδιοργάνωσης τομέων της οικονομίας κ.λπ.). Αυτό ήταν άλλωστε το περιεχόμενο του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, όπως εγκρίθηκε και από το ιδρυτικό 1ο Συνέδριό του.
 
Το πρόγραμμα που δεν υλοποιήθηκε. 
Η στρατηγική που πρέπει να συγκεκριμενοποιήσουμε
 
Μετά τις ευρωεκλογές του 2014, όταν αναδείχθηκε πρώτο κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ διολίσθησε σε μια στρατηγική «ιστορικού συμβιβασμού», ουσιαστικά προαναγγέλλοντας μια κυβέρνηση «εθνικής ενότητας»: Εξομάλυνση και άμβλυνση των κοινωνικών αντιθέσεων, με «κοινό για όλους» «εθνικό στόχο» την ανάπτυξη της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας (καπιταλιστική ανάπτυξη που κατ' ευφημισμόν ονομάζεται «παραγωγική ανασυγκρότηση») και την προστασία των θυμάτων εκείνων των μνημονιακών πολιτικών που βρέθηκαν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας («αντιμετώπιση ανθρωπιστικής κρίσης»). Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης αποτύπωνε αυτό τον συμβιβασμό, καθώς απ' αυτό απουσίαζαν αφενός όλες οι πολιτικές για την προώθηση εναλλακτικών μορφών παραγωγής απέναντι στην καπιταλιστική επιχειρηματικότητα και τις αγορές και αφετέρου όλες οι προτάσεις φορολόγησης του κεφαλαίου και του μεγάλου πλούτου.
Η στρατηγική του «ιστορικού συμβιβασμού» αποτέλεσε εξαρχής, αλλά και αποδείχθηκε τελικά, αυταπάτη και συνέπειά της δεν μπορούσε να είναι παρά μόνο η ήττα της αριστερής στρατηγικής.
Ο τρόπος που έγινε η διαπραγμάτευση με τους δανειστές καθορίστηκε απόλυτα από τον τρόπο που ασκήθηκε η πολιτική στο εσωτερικό, δηλαδή από τον «ιστορικό συμβιβασμό» του ΣΥΡΙΖΑ με το κεφάλαιο και την πολιτεία μιας κυβέρνησης που λειτουργούσε ως οιονεί κυβέρνηση «εθνικής ενότητας»: Τηρούμε «κάθε λέξη» του Συντάγματος και πληρώνουμε τα χρέη μας στο ακέραιο (μέχρι να εξαντληθούν όλα τα ταμιακά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου). Η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου επιβεβαίωσε αυτή τη συμμόρφωση της κυβέρνησης στις επιταγές του κεφαλαίου και των δανειστών.
Έτσι και η διαπραγμάτευση σύρθηκε σε ένα «καθησυχαστικό» κλίμα, που προδίκαζε την επερχόμενη κατάληξη: Τον τελικό εκβιασμό, μετά την αποδυνάμωση των τραπεζών και την εξάντληση των ταμιακών διαθεσίμων του Δημοσίου.
Αντίθετα με αυτή την πορεία, από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ απέρρεε μια εντελώς διαφορετική πολιτική στρατηγική: Καθυστέρηση πληρωμών προς τους δανειστές του Ελληνικού Δημοσίου ήδη από τον Φεβρουάριο, μέχρι την επίτευξη συμφωνίας αντίστοιχης με τη λαϊκή εντολή, διασφάλιση των αναγκαίων για το κοινωνικό κράτος δημόσιων εσόδων μέσα από τη φορολογία του πλούτου και του μεγάλου κεφαλαίου, προώθηση μέτρων και ενός νομοθετικού πλαισίου για τον περιορισμό του χώρου εξουσίας της αγοράς, μέσα από συνεταιριστικά - συνεργατικά σχήματα που θα «ενώνουν» το άνεργο εργατικό δυναμικό με το αργούν παραγωγικό δυναμικό των κλειστών επιχειρήσεων, ενεργητική άσκηση των δικαιωμάτων του Δημοσίου επί των τραπεζών κ.λπ.
 
Αυτό το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Και επειδή ποτέ δεν δοκιμάστηκε, η «διαπίστωση» πως «δεν υπήρχε εναλλακτική λύση», πέρα από τη συνθηκολόγηση, είναι άτοπη. Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ προϋπέθετε μία άλλη διακυβέρνηση και μια άλλη διαπραγμάτευση με πυξίδα τη μεροληψία υπέρ των λαϊκών τάξεων! Αυτό θα αποτελούσε την εναλλακτική στρατηγική.
 
Οι δυνάμεις του κεφαλαίου στην Ελλάδα δεν έχουν αντιμαχόμενα συμφέροντα με τους δανειστές. Είναι όλοι αυτοί που μαζί με τους συμμάχους τους και τους κάθε λογής εκπροσώπους τους πάλεψαν με φανατισμό για να υπερισχύσει το Ναι στο πρόσφατο δημοψήφισμα, οι «πατρίκιοι» που ηττήθηκαν από το 61% της ψήφου των «πληβείων».
 
Ο αγώνας των λαϊκών τάξεων για βελτίωση της ζωής τους και αλλαγή της κοινωνίας δεν μπορεί να έχει ως κέντρο, ως «γενικό επιτελείο», μια κυβέρνηση που έχει οδηγήσει τον εαυτό της στο να υλοποιήσει το 3ο Μνημόνιο, δηλαδή ένα πρόγραμμα οικονομικών και κοινωνικών μετασχηματισμών ενταγμένο απόλυτα στο νεοφιλελεύθερο πλαίσιο εμπέδωσης των συμφερόντων του κεφαλαίου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η συμφωνία δεν πρέπει να περάσει!
 _____________
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο RProject στις 21 Ιουλίου

Πέμπτη 16 Απριλίου 2015

Κάθε βράδυ στις οκτώ χρεοκοπούμε

   Αρθρογραφία   



Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη*


Άλλοι κάνανε Πάσχα στο χωριό, άλλοι στην πόλη, άλλοι στο εξωτερικό, τα αγαπημένα μας κανάλια κάνανε Πάσχα με τη γερμανική FAS, την περιώνυμη "Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung". Εκατό φορές παίξανε πασχαλιάτικα το ρεπορτάζ της FAS για τον «Έλληνα ταξιτζή», τον εκπρόσωπο, δηλαδή, της Ελλάδας στον EuroWorking Group, που, σύμφωνα με ανώτερο Ευρωπαίο αξιωματούχο, πήγε και ζήτησε λεφτά σαν ταξιτζής, χωρίς να υποβάλει λίστα με μέτρα. Σιγά μην τους έβαλε ν' ακούσουν και «Ντέρτι». Διέψευσε επισήμως το περιστατικό το ΥΠΟΙΚ, ξαναδιέψευσε το ΥΠΟΙΚ, τα κανάλια το βιολί τους, ταξιτζής μέχρι τελικής πτώσεως και αναστάσεως.
Δεν είναι μόνο η "FAS" και η "FAZ" στις οποίες ομνύουν κάθε βράδυ τα κανάλια. Είναι και οι "Financial Times", η "Bild", ο Bloomberg, το Reuters, όποιος προφητεύει τα μεγαλύτερα δεινά για την Ελλάδα μπαίνει πρώτο τραπέζι στην πίστα των καναλιών. Έχουμε γίνει οι συφοριασμένοι σαν τον Σίσυφο, κάθε βράδυ 7 με 10 χρεοκοπούμε, μετά ανασαίνουμε για μερικές ώρες και το πρωί, με το που αρχίζει η πρωινή ενημέρωση, πέφτουμε και πάλι στα τάρταρα. Προεξοφλούν τη χρεοκοπία και το χαίρονται κιόλας.
Δεν είναι μόνο η χρεοκοπία, είναι και οι τρομοκράτες που τους αφήνει ελεύθερους η κυβέρνηση για να μας μακελέψουν. Θα μας μακελέψει ο Σάββας Ξηρός που έχει μεν 98% αναπηρία, έχει όμως και ένα υγιές 2%, που μπορεί να προκαλέσει εκατόμβες θυμάτων. Εμφανίζουν οι στρεψόδικοι την αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού ως αθώωση, ακόμη και ως επιβράβευση και όχι ως έκτιση της ποινής των ισοβίων -που πολύ σωστά του επεβλήθη για τα εγκλήματά του- στο σπίτι, λόγω ανήκεστης βλάβης.
Εκτός από τη χρεοκοπία και την τρομοκρατία, το μενού των καναλιών έχει και τα κύματα των προσφύγων, που έρχονται κατά χιλιάδες, επειδή η κυβέρνηση χαλάρωσε τα μέτρα ασφαλείας. Δεν είναι ο πόλεμος, οι διωγμοί, οι τζιχαντιστές, οι αποκεφαλισμοί που διώχνουν τους ανθρώπους από τις πατρίδες τους, είναι η χαλαρότης του ΣΥΡΙΖΑ. Μην νομίζετε ότι οι Παλαιστίνιοι φεύγουν από τον καταυλισμό του Γιαρμούκ στη Δαμασκό επειδή τους κυνηγούν οι τζιχαντιστές με τις χατζάρες, φεύγουν επειδή έμαθαν ότι στην Ελλάδα έγινε υπουργός Μετανάστευσης η Τασία Χριστοδουλοπούλου.
Απόλυτη ελευθερία του λόγου. Να λένε τα κανάλια ό,τι θέλουν, αρκεί να τηρούν τη νομιμότητα, για την οποία κόπτονται με μαχαίρια και ξυράφια. Αρκεί να πληρώσουν αμέσως τα 24 εκατομμύρια που χρωστάνε για τα τέλη των συχνοτήτων, αρκεί να καταβάλουν τα 350 εκατομμύρια, όταν γίνει ο ο διαγωνισμός, για τις συχνότητες, αρκεί να ελεγχθούν γραμμή - γραμμή, λέξη - λέξη τα δάνεια -πάνω από 150 εκατομμύρια- που πήραν τα χρόνια των Μνημονίων. Να ελεγχθούν τα δάνεια των ΜΜΕ κι αν είναι εντάξει, όλα καλά κι όλα ωραία. Αν υπάρχουν όμως παρατυπίες, πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος με τη δέουσα αυστηρότητα και γι΄ αυτούς που πήραν τα δάνεια και για αυτούς που τα έδωσαν. Κυρίως γι' αυτούς που τα έδωσαν.

____________________
http://www.stokokkino.gr/article/1000000000007652/Kathe-bradu-stis-okto-xreokopoume

Κυριακή 12 Απριλίου 2015

ΝΟΑΜ ΤΣΟΜΣΚΙ: ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΕΚΑ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΟ ΜΥΑΛΟ

Ο Αμερικανός ακαδημαϊκός και στοχαστής, Νόαμ Τσόμσκι, αναλύει τις δέκα τεχνικές για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης.
Το κείμενο αποτελεί μέρος μιας συλλογής συνεντεύξεων του Ν.Τσόμσκι, όπου ο κορυφαίος διανοητής διαπιστώνει διεισδυτικές παρατηρήσεις για τους θεσμούς που διαμορφώνουν τη σκέψη του κοινού και οι οποίοι βρίσκονται στην υπηρεσία της ισχύος και του κέρδους.
1. Η τεχνική της διασκέδασης
Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, με ένα αδιάκοπο καταιγισμό διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών....
Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της Ψυχολογίας, της Νευροβιολογίας και της Κυβερνητικής. «Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία.
Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται· να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους.


2 . Η τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων
Αυτή η τεχνική ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Πρώτα δημιουργείτε ένα πρόβλημα, μια «έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείτε να προβλέψετε ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που εύχεστε να το κάνετε να αποδεχτεί.
Για παράδειγμα: αφήστε να κλιμακωθεί η αστική βία, ή οργανώστε αιματηρές συμπλοκές, ώστε το κοινό να ζητήσει τη λήψη μέτρων ασφαλείας που θα περιορίζουν τις ελευθερίες του. Ή, ακόμη: δημιουργήστε μια οικονομική κρίση για να κάνετε το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο κακό τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και την αποδόμηση των δημοσίων υπηρεσιών.


3. Η τεχνική της υποβάθμισης
Για να κάνει κάποιος αποδεκτό ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά κατά «φθίνουσα κλίμακα» για μια διάρκεια 10 ετών. Μ' αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν ριζικά νέες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός) στις δεκαετίες του 1980 και 1990. Μαζική ανεργία, αβεβαιότητα, «ευελιξία», μετακινήσεις, μισθοί που δεν διασφαλίζουν πια ένα αξιοπρεπές εισόδημα· τόσες αλλαγές, που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί αιφνιδίως και βίαια.
4. Η στρατηγική της αναβολής (Σαλαμοποίηση)
Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσετε ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποσπώντας την συναίνεση του κοινού στο παρόν, για την εφαρμογή της στο μέλλον. Είναι πάντοτε πιο εύκολο να αποδεχτεί κάποιος αντί μιας άμεσης θυσίας μια μελλοντική. Πρώτα απ'όλα, επειδή η προσπάθεια δεν πρέπει να καταβληθεί άμεσα.
Στη συνέχεια, επειδή το κοινό έχει πάντα την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «όλα θα πάνε καλύτερα αύριο» και ότι μπορεί, εντέλει, να αποφύγει τη θυσία που του ζήτησαν. Τέλος, μια τέτοια τεχνική αφήνει στο κοινό ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να συνηθίσει στην ιδέα της αλλαγής, και να την αποδεχτεί μοιρολατρικά, όταν κριθεί ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για την τέλεσή της.


5 . Η στρατηγική του να απευθύνεσαι στο κοινό σαν να είναι μωρά παιδιά
Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν έναν αφηγηματικό λόγο, επιχειρήματα, πρόσωπα και έναν τόνο ιδιαιτέρως παιδικό, εξουθενωτικά παιδιάστικο, σαν να ήταν ο θεατής ένα πολύ μικρό παιδί ή σαν να ήταν διανοητικώς ανάπηρος.
Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεται να εξαπατηθεί ο θεατής, τόσο πιο παιδιάστικος τόνος υιοθετείται από τον διαφημιστή. Γιατί; «Αν [ο διαφημιστής] απευθυνθεί σε κάποιον σαν να ήταν παιδί δώδεκα ετών, τότε είναι πολύ πιθανόν να εισπράξει, εξαιτίας του έμμεσου και υπαινικτικού τόνου, μιαν απάντηση ή μιαν αντίδραση τόσο απογυμνωμένη από κριτική σκέψη, όσο η απάντηση ενός δωδεκάχρονου παιδιού». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».


6 . Η τεχνική του να απευθύνεστε στο συναίσθημα μάλλον παρά στη λογική
Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μια κλασική τεχνική για να βραχυκυκλωθεί η ορθολογιστική ανάλυση, επομένως η κριτική αντίληψη των ατόμων. Επιπλέον, η χρησιμοποίηση του φάσματος των αισθημάτων επιτρέπει να ανοίξετε τη θύρα του ασυνείδητου για να εμφυτεύσετε ιδέες, επιθυμίες, φόβους, παρορμήσεις ή συμπεριφορές...
7. Η τεχνική του να κρατάτε το κοινό σε άγνοια και ανοησία
Συνίσταται στο να κάνετε το κοινό να είναι ανίκανο να αντιληφθεί τις τεχνολογίες και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιείτε για την υποδούλωσή του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι πιο φτωχή, ώστε η τάφρος της άγνοιας που χωρίζει τις κατώτερες τάξεις από τις ανώτερες τάξεις να μη γίνεται αντιληπτή από τις κατώτερες». Απόσπασμα από το «Ὀπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».
8. Η τεχνική του να ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα
Συνίσταται στο να παρακινείς το κοινό να βρίσκει «cool» ό,τι είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο.
9. Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή
Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την συμφορά του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειάς του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του. Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτο-ενοχοποιείται, κατάσταση που περιέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης, η οποία έχει μεταξύ άλλων και το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, γλιτώνετε την επανάσταση!
10. Η τεχνική του να γνωρίζεις τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους
Στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, οι κατακλυσμιαία πρόοδος της επιστήμης άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθιά τάφρο ανάμεσα στις γνώσει του ευρέως κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ. Χάρη στη Βιολογία, τη Νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας.
Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα απ' όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί έναν πολύ πιο αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μια μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα απ' όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους.

Και όμως για να καταρρεύσουν όλα αυτά αρκεί μια στιγμή αφύπνισης. Το «κόκκινο χάπι» που έλεγε ο Μορφέας στον Νέο στην ταινία Μatrix. Αν υπάρξει έστω μια φευγαλέα στιγμή αφύπνισης όλο το οικοδόμημα καταστρέφεται και πέφτει όπως μια κουρτίνα, και το κυριότερο η κουρτίνα αυτή δεν μπορεί να αναρτηθεί ξανά. Για αυτό σας παρουσιάζουμε τις 10 τεχνικές, μόλις τις παρατηρήσετε ότι συμβαίνουν γύρω σας και εφαρμόζονται κάθε μέρα, η αφύπνιση έρχεται νομοτελειακά. Για όποιον θέλει περισσότερη αφύπνιση ας διαβάσει το «σπήλαιο του Πλάτωνα» και θα ξημερώσει ένας καινούριος κόσμος.

___________
από το: http://www.newsbomb.gr/bombplus/blogs/story/300987/noam-tsomskiaytes-einai-oi-deka-tehnikes-gia-na-sas-eleghoyn-to-myalo#ixzz3X8A8k6Oe

Τρίτη 8 Απριλίου 2014

Τετάρτη 9 Απρίλη: Κανένας στη δουλειά, όλοι στο δρόμο ενάντια σε κυβέρνηση και τρόικα


Την ώρα που η συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, μέσα στον πανικό της κατάρρευσής της, επιχειρέι να ισοπεδώσει και τα τελευταία εργασιακά δικαιώματα, να εξαφανίσει τα υπολείμματα του εργατικού δικαίου και να μετατρέψει την ελληνική κοινωνία σε εργασιακή και οικονομική έρημο, η κοινωνία δίνει την απάντησή της στους δρόμους διεκδικώντας την αξιοπρέπειά της





ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ έχουν κηρύξει 24ωρη πανελλαδική απεργία για την Τετάρτη 9 Απριλίου. Συλλαλητήριο θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία Κλαυθμώνος στις 11.00 το πρωί. Ξεχωριστό συλλαλητήριο διοργανώνει το ΠΑΜΕ στην Ομόνοια. Σε προσυγκέντρωση στα Χαυτεία στις 10:30 καλεί η Μαχητική Εργατοϋπαλληλική Ταξική Ανατροπή (Μ.Ε.Τ.Α): «Ανεργία, επισφάλεια, διαθεσιμότητας, εργασιακός μεσαίωνας... Παίρνουμε τα μέτρα μας, τους ανατρέπουμε! Καλούμε τους εργαζόμενους και τους άνεργους στη συγκένβτρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος και στην προσυγκέντρωση του Μ.Ε.Τ.Α στα Χαυτεία στις 10:30».

Ποιοι συμμετέχουν στην απεργία:

Δάσκαλοι και καθηγητές, εργαζόμενοι σε τράπεζες - εφορίες - πολεοδομίες, εργαζόμενοι στην τοπική αυτοδιοίκηση  καθώς και όλα τα συνδικάτα του ιδιωτικού τομέα έχουν δηλώσει συμμετοχή στην γενική απεργία της ερχόμενης Τετάρτης. Τα δημόσια νοσοκομεία θα λειτουργήσουν με προσωπικό ασφαλείας καθώς γιατροί,νοσηλευτές και διοικητικοί εργαζόμενοι συμμετέχουν στην 24ωρη απεργία
Στην απεργία θα συμμετέχουν και τα μέλη του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής και άρα οι πολίτες θα εξυπηρετηθούν από τα εφημερεύοντα και διανυκτερεύοντα φαρμακεία.  Οι εργαζόμενοι στα λιμάνια όλης της χώρας έχουν κηρύξει απεργία και για αύριο Τρίτη 8 ΑπριλίουΤην Τρίτη απεργούν οι δημοσιογράφοι και οι τεχνικοί σε εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοπτικούς σταθμούς.

Πώς θα κινηθούν τα Μέσα Μεταφοράς

- Τα τρένα του ΟΣΕ και οι συρμοί του προαστιακού θα μείνουν ακινητοποιημένα λόγω της συμμετοχής των εργαζομένων στην 24ωρη απεργία. 
- Τα μέσα σταθερής τροχιάς, δηλαδή Μετρό, τρένα και τραμ θα κινηθουν κανονικά λόγω της επίταξης των εργαζομένων. 
- Οι εργαζόμενοι σε λεωφορεία και τρόλεϊ αναμένεται να κάνουν στάση εργασίας από την έναρξη της βάρδιας εως τις 9.00 το πρώι και από τις 9.00 το βράδυ εως τη λήξη της βάρδιας για να διευκολύνουν τους πολίτες να κατέβουν στο κέντρο και στα συλλαλητήρια. Ωστόσο οριστικές αποφάσεις θα πάρουν αφού ολοκληρωθεί η συνεδρίαση του ΔΣ των εργαζομένων. 

Τμήμα Εργατικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ: Οι πολιτικές τους μέρες είναι μετρημένες!

Η ανακοίνωση κάλεσμα του τμήματος εργατικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ:
«Μέχρι εδώ! Η κυβέρνηση-μαριονέτα των ολιγαρχών, την ίδια στιγμή που καταρρέει και αποσυντίθεται κορυφώνει την επίθεσή της ενάντια στον κόσμο της εργασίας. Μέσα στον πανικό της κατάρρευσής τους, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ επιχειρούν να ισοπεδώσουν και τα τελευταία εργασιακά δικαιώματα, να εξαφανίσουν τα υπολείμματα του εργατικού δικαίου και να μετατρέψουν την ελληνική κοινωνία σε εργασιακή και οικονομική έρημο.
Μετά το πετσόκομμα των μισθών και των συντάξεων, τις απολύσεις στο δημόσιο τομέα, το ξεπούλημα των «φιλέτων» του Δημοσίου και την καταρράκωση του δημόσιου συστήματος υγείας και των ασφαλιστικών ταμείων έρχονται τώρα να θεσμοθετήσουν με το επαίσχυντο πολυνομοσχέδιο-μνημόνιο μια σειρά από βάρβαρα μέτρα: περαιτέρω μείωση των επικουρικών συντάξεων, κατάργηση τριετιών, επέκταση του σκλαβοπάζαρου της ενοικίασης των εργαζομένων, κατάργηση κοινωνικών πόρων των Ταμείων, απελευθέρωση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές, σκανδαλώδες «ξεπούλημα» σε εξευτελιστικές τιμές των τραπεζών σε ντόπιους ολιγάρχες και σε ξένα κερδοσκοπικά funds.
Απέναντι σε αυτήν την πολιτική που μετατρέπει την χώρα μας σε αποικία χρέους και ανέργων είμαστε αποφασισμένοι να αντισταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις. Αποφασισμένοι να αντισταθούμε και να αντεπιτεθούμε, προκειμένου ο κόσμος της εργασίας να πετύχει την ανατροπή που τόσο ανάγκη έχει αυτός ο τόπος. Οι αγώνες των εργαζομένων, μαζικοί και νικηφόροι, θα ανοίξουν τον δρόμο για το ελπιδοφόρο αύριο: για μια κοινωνία απαλλαγμένη από την θηλιά του χρέους και των μνημονίων, για μια κοινωνία δημοκρατική και δίκαιη, όπου θα κυριαρχούν οι ανάγκες των εργαζομένων και όχι η καταστροφική βουλιμία του κεφαλαίου».
   

Οι αφίσες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ για τις απεργιακές κινητοποιήσεις

- δείτε και στο: http://left.gr/news/tetarti-9-aprili-kanenas-sti-doyleia-oloi-sto-dromo-enantia-se-kyvernisi-kai-troika#sthash.PJbsMEAe.dpuf

Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014

Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014

Αναβλήθηκε για αύριο η δίκη –Ελεύθερος ο Παύλος Αντωνόπουλος –Τραυματίστηκε ο Πέτρος Κωνσταντίνου

 



Αναβλήθηκε για αύριο Παρασκευή 10/1/2014 στις 9.00 το πρωί η δίκη του αγωνιστή καθηγητήΠαύλου Αντωνόπουλου, μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ και στελέχους τηςΑΝΤΑΡΣΥΑ που συνελήφθη χθες 8/1/2014 κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στα Προπύλαια για “συμμετοχή σε απαγορευμένη συγκέντρωση’.

Κλίμα αστυνομοκρατίας στα δικαστήρια, στην είσοδο ΜΑΤ δεν επέτρεπαν την είσοδο στα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και αλληλέγγυους. Κτυπήθηκε στο κεφάλι ο δημοτικός σύμβουλος της «Ανταρσίας στις γειτονιές της Αθήνας» Πέτρος Κωνσταντίνου από αστυνομικό των ΜΑΤ. Το χτύπημα ήταν σε επικίνδυνο σημείο, στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Ο Πέτρος Κωνσταντίνου μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.

Αύριο στις 11.00 το πρωί δικάζονται επίσης τα 35 μέλη του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕ-ΟΤΑγια την απεργία του 2011 και θα υπάρχει συγκέντρωση από το πρωί στα δικαστήρια. Στο βίντεο παρακολουθούμε σύντομες δηλώσεις του Παύλου Αντωνόπουλου κατά την έξοδό του από το δικαστήριο.

 (Βίντεο)


http://youtu.be/b-al0xO7yk0

Γράφει ο kokkiniotis - vathikokkino.com

Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2013

Ανάλυσέ το..



5ο Λύκειο Αθηνών
6ο Πάμε Σινεμά;
2013

Στη δεύτερη θέση η Ελλάδα στους πέντε τοπ χειμερινούς προορισμούς στην Ευρώπη

Ελλάδα χειμώνα καλοκαίρι από ότι φαίνεται ψηφίζουν οι τουρίστες, αφού βάσει έρευνας ταξιδιωτικού ιστοτόπου η χώρα μας καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση στις προτιμήσεις των τουριστών.
Με βάση τα στοιχεία της μηχανής αναζήτησης και σύγκρισης ξενοδοχειακών τιμώνwww.trivago.gr, η οποία διεξήγαγε έρευνα με βάση των κριτικών των χρηστών της και η Ελλάδα καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση στις προτιμήσεις τους πρώτη στις προτιμήσεις των χρηστών βάση των κριτικών των χρηστών είναι η Ελβετία με ποσοστό δημοτικότητας 85,49 %.
Ακολουθεί στη δεύτερη θέση η Ελλάδας με ποσοστό δημοτικότητας 85,24%.
Στην τρίτη θέση και μια θέση κάτω από την Ελλάδα είναι ο παραδοσιακά γνωστός χειμερινός προορισμός, Αυστρία , με 85,19%.
Στην τέταρτη θέση ακολουθεί η Γερμανία με 83,87%.
Η Ιταλία καταλαμβάνει την πέμπτη θέση με ποσοστό 83,25%.
Διαβάστε περισσότερα


Πηγή: iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/134165#ixzz2n0p10CMB

Τετάρτη 7 Αυγούστου 2013

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ Ενα πικρό αντίο 39 χρόνια μετά…

Του Δημήτρη Κανελλόπουλου*


«Αυτός είναι ο αποχαιρετιστήριος χαιρετισμός μου προς όλους εσάς. Οι πρόσφατες εξελίξεις μού περιόρισαν εντελώς το ενδιαφέρον για ό,τι μπορεί να με συνδέει με την εκπομπή στο Πρώτο Πρόγραμμα, όπως επίσης και οποιαδήποτε σχέση είχα με το Διαδίκτυο. Ενα απέραντο ευχαριστώ για την υποστήριξή σας όλα αυτά τα χρόνια, που θα με συνοδεύει μέχρι το τέλος της ζωής μου». Με αυτό το σύντομο post στη σελίδα του στο facebook, ο Γιάννης Πετρίδης ανακοίνωσε την απόφασή του να αποχωρήσει από το ραδιόφωνο της, κλειστής ούτως ή άλλως, ΕΡΤ.

Μετά από 39 χρόνια συνεχόμενων εκπομπών, καθημερινά, 4 με 5 τα απογεύματα. Το… «μαύρο» στην ΕΡΤ τον βρήκε ενώ βρισκόταν σε ένα από τα γνωστά ταξίδια του στην Αμερική. «Είναι σημαδιακό αυτό», επισήμανε. Αλλά δεν πρόλαβε ούτε καν να αποχαιρετήσει τους ακροατές του. Δεν του αρέσουν βέβαια οι αποχαιρετισμοί, ωστόσο είναι εξοργιστικό μια εκπομπή 39 ετών να κόβεται έτσι ξαφνικά επειδή ένας, εκ των πραγμάτων παροδικός υπουργός, κατέβασε ένα βράδυ τους διακόπτες. Αποτελούσε παράδοση, την πρώτη Δευτέρα μετά από εκλογές, ο Πετρίδης να ξεκινάει την εκπομπή του λέγοντας: «Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, αλλά εμείς παραμένουμε πιστοί στο ραντεβού μας».


«Σε ακούω από το 1975», του έγραψε ένας ακροατής, «να μας δίνεις μέσα από τις εκπομπές σου ό,τι καλύτερο κυκλοφορούσε κάθε εποχή. Πάντα ενημερωμένος,» ψαγμένος», ο Γιάννης Διακογιάννης της μουσικής παραγωγής. Κατ” αρχήν σε ευχαριστούμε για την ποιότητα της δουλειάς σου και θα ήθελα να βρεις το ραδιοφωνικό εκείνο παράθυρο της νέας επικοινωνίας μας. Γιατί ξέρω ότι η μουσική για σένα είναι τρόπος ζωής. Και πάλι ευχαριστώ». Κι ένας άλλος: «Είμαι ευτυχισμένος που σε γνώρισα μέσα από τη μουσική σου. Εγινα λίγο καλύτερος άνθρωπος και κατάλαβα τι σημαίνει ν” ακούς και να αισθάνεσαι τη μουσική».

Τον Γιάννη Πετρίδη και τον μόνιμο συνεργάτη του, Κώστα Ζουγρή, τους έφερε στην ΕΡΤ (ποιος άλλος;) ο Μάνος Χατζιδάκις. Ηταν δε από τους πρώτους οι οποίοι έκαναν ζωντανή ραδιοφωνική εκπομπή. Στην αρχή μέρα παρά μέρα, αργότερα σε καθημερινή βάση. Και την… αγαπούσαν την ΕΡΤ, δεν την απαρνήθηκαν ποτέ, ακόμη και όταν δέχτηκαν δελεαστικές προτάσεις από ιδιωτικά ραδιόφωνα. Πάντοτε πιστοί. Κι ας μην απέκτησαν ποτέ σταθερή εργασιακή σχέση. Δεν είχαν μόνιμη θέση, δεν έπαιρναν πολλά χρήματα, με συμβάσεις δούλευαν τόσα χρόνια! «39 χρόνια καθημερινής εργασίας είναι σίγουρα κάτι που δεν θεμελιώνει μια οικογενειακή σχέση, μια και αυτή με την ΕΡΤ δεν ήταν σχέση με το ίδρυμα, αλλά με τους ακροατές. Και ήταν προϊόν καμιάς 200ριάς συμβάσεων, λόγω της απήχησης που είχε το «Ποπ κλαμπ» και στη συνέχεια το «Από τις 4 στις 5″», σημειώνουν και οι δύο.

«Γιάννη, καταλαβαίνω τα συναισθήματά σου και την απογοήτευση σου για τα δρώμενα στην ΕΡΤ, αλλά και στο κράτος γενικότερα», του έγραψε ένας άλλος από τους φανατικούς του ακροατές. Ο Γιάννης Πετρίδης δεν κρύβει την απογοήτευσή του. Και την οργή του: «Αν το μαύρο της τηλεόρασης μας προκαλεί θλίψη, η σιωπή του ραδιοφώνου είναι αβάστακτη και δεν μπορεί να διορθωθεί με ατέλειωτες δημοσιογραφικές συζητήσεις για πολιτική, αθλητισμό και απόδημο ελληνισμό, όπως σχεδιάζει να κάνει η κυβέρνηση στη νέα κατάσταση, καταργώντας τα μουσικά ραδιόφωνα Kosmos 93.6 και Δεύτερο Πρόγραμμα».



Αξίζουν συγχαρητήρια, πάντως, στους ιθύνοντες της κυβέρνησης -και δεν το λέω ειρωνικά. Αφού έκαναν ακόμη και τον Γιάννη Πετρίδη να νιώθει απογοητευμένος και αποξενωμένος πια από κάτι που αποτελούσε έως τώρα τον πυρήνα της ζωής του, τότε ναι, μπορούν να νιώθουν νικητές. Νικητές ανάμεσα σε ερείπια, βέβαια, αλλά αυτό μάλλον δεν φαίνεται να τους απασχολεί και πολύ.

________________________
d.kanellopoulos@efsyn.gr

Γιαγιά : Η καλή διάθεση κάνει καλό στην καρδιά

Γιαγιά : Η καλή διάθεση κάνει καλό στην καρδιά:     Νέα - Ενδιαφέροντα Θέματα      Σ ύμφωνα με νέα έρευνα από την Αμερική, η καλή ζωή, η ζωντάνια, η ενεργητικότητα, η χαλάρωση και το αί...

Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013

Ο συγγραφέας Γιώργος Λεκάκης θα είναι ο κεντρικός ομιλητής στο 6ο Φεστιβάλ «Περραιβική Τρίπολις», που θα γίνει στην Δολίχη Ολύμπου

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΔΟΛΙΧΗ ΟΛΥΜΠΟΥ

 
Το Σάββατο 6 Ιουλίου 2013 και ώρα 20.30

ο συγγραφέας Γιώργος Λεκάκης (www.lekakis.com
θα είναι ο κεντρικός ομιλητής
στο 6ο Φεστιβάλ «Περραιβική Τρίπολις»,
που θα γίνει στην Δολίχη Ολύμπου

με θέμα:

«Αρχαιοκαπηλίες των Γερμανών 
στην Ελλάδα επί Κατοχής»
(με βάση το ομώνυμο βιβλίο του, που κυκλοφορεί 
από τις εκδ. Κάδμος).

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013

Σε χαμηλά επίπεδα κυμάνθηκαν οι ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της αρμόδιας υπηρεσίας των ΗΕ

Ειδήσεις


Μαρία Σπυριδωνάκου


ΑΘΗΝΑ- Στην 119η θέση μεταξύ 141 χωρών βρίσκεται η Ελλάδα ως προς την προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων σύμφωνα με την ετήσια έκθεση WIR (World Investment Report) με θέμα τη ροή ξένων επενδύσεων ανά τον κόσμο, αλλά και συγκεκριμένα για την Ελλάδα, που παρουσιάστηκε σε συνεργασία με το DEREE – The American College of Greece σε συνέντευξη Tύπου στην Πλάκα.

Υπερδιπλάσιες σε σχέση με το 2011, αλλά και πάλι πολύ λίγες (μόλις $2,945 δισεκατομμύρια δολάρια) ήταν οι Ξένες Άμεσες Επενδύσεις (ΞΑΕ) που εισέρρευσαν στην Ελλάδα το 2012, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη τύπου με θέμα την γενική επισκόπηση των παγκόσμιων τάσεων στις Ξένες Άμεσες Επενδύσεις.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε η Μαρίνα Παπαναστασίου, εκπρόσωπος της Υπηρεσίας των ΗΕ για το Εμπόριο και τις Επενδύσεις (UNCTAD), οι ξένες άμεσες επενδύσεις (ΞΑΕ), αν και σε ποσοστό βρίσκονται ακόμα χαμηλότερα από τα επίπεδά τους πριν την οικονομική κρίση, σημείωσαν αύξηση το 2010 και προβλέπεται ότι θα συνεχίσουν να αυξάνονται ως το 2013.
Παρών στη συνέντευξη τύπου και ο Υφυπουργός Ανάπτυξης Νότης Μηταράκης, «Η Ελλάδα», σημείωσε ο υφυπουργός, «αναγνωρίζει την ανάγκη να είναι προσεκτική στην επιλογή επενδύσεων ούτως ώστε οι επενδύσεις να εξυπηρετούν το όραμα της χώρας σαν μαγνήτη για επενδύσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας» ωστόσο
συμπλήρωσε πως με την ανεργία στο 27%, «οφείλουμε να καλωσορίζουμε οποιαδήποτε επένδυση δημιουργεί θέσεις εργασίας και τηρεί τους περιβαλλοντικούς όρους αλλά και την εργατική νομοθεσία της χώρας».
«Η ιδιωτική πρωτοβουλία και όχι το κράτος είναι ο καταλληλότερος οδηγός για την οικονομία προς το μέλλον. Το κράτος, από την πλευρά του, οφείλει να εκπληρώνει σωστά το ρυθμιστικό του ρόλο, να εφαρμόζει τους νόμους και να ενθαρρύνει την ιδιωτική πρωτοβουλία» πρόσθεσε ο κ. Μηταράκης.

Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2012

Η εμμονή του κ.? Τόμσεν...



του Γιάννη Βαρουφάκη



Προς τι αυτή η εμμονή του κ. Τόμσεν (του εκπροσώπου του ΔΝΤ ο οποίος ηγείται της αντιπροσωπείας της τρόικας στην Ελλάδα) να μειωθούν κι άλλο οι μισθοί;...


Γιατί απορρίπτει τις προτάσεις του υπουργείου οικονομικών για «ισοδύναμες» περικοπές, π.χ., στις αμυντικές δαπάνες, και επιμένει ότι οι μειώσεις δαπανών πρέπει να προέλθουν από μειώσεις στα εισοδήματα και επιδόματα των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των ανάπηρων ακόμα; 


Καλά στον δημόσιο τομέα (όπου οι μισθοί επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό). Στον ιδιωτικό όμως, τι τον νοιάζει τον κ. Τόμσεν το επίπεδο των κατώτατων μισθών, των οποίων την μείωση απαιτεί σε επίπεδα χαμηλότερα ακόμα και από εκείνα που θέλουν οι έλληνες εργοδότες (π.χ. ΣΕΒ, ΓΕΣΕΒΕ κλπ); Τόσο μισάνθρωπος είναι; Τόσο τον ενδιαφέρει να γίνουν οι ασθενείς ασθενέστεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι; Τόσο καλά εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εμπόρων όπλων που προτιμά να μειωθεί το πενιχρό εισόδημα της γηραιάς αγρότισσας από το να περικοπούν οι αγορές οβίδων και ερπηστριοφόρων;
Τον κ. Τόμσεν δεν τον γνωρίζω. Όμως είμαι έτοιμος να στοιχηματίσω ότι τα κίνητρά του δεν είναι μισανθρωπικά. Μπορεί το αποτέλεσμα των δράσεων και εμμονών του να συνθλίβουν έναν ολόκληρο λαό, όμως ο ίδιος δεν θεωρεί ότι αυτό είναι το ζητούμενο των απαιτήσεών του. Όπως όλοι μας, έτσι κι εκείνος, εκλογικεύει την στάση του πείθοντας τον εαυτό του ότι πασχίζει για το καλύτερο. Ότι οι απαιτήσεις του, εν τέλει, θα ωφελήσουν όχι μόνο τους δανειστές μας αλλά και τους ίδιους τους εργαζόμενους των οποίων τα εισοδήματα έχει βάλει στ
ο στόχαστρό του. Δεν θα μου έκανε εντύπωση αν μάθαινα ότι λέει στα παιδιά του, πριν κοιμηθούν, πως ο πατέρας τους πασχίζει για το καλό όλων των Ελλήνων, ακόμα κι εκείνων που τον μισούν γιατί τους μειώνει τους ήδη πενιχρούς μισθούς.
Το σκεπτικό που επιτρέπει στον κ. Τόμσεν να κοιμάται ήσυχος τα βράδια είναι η λογική της εσωτερικής υποτίμησης – η οποία αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της ιδεολογίας του ΔΝΤ. Όπως κάθε απλοϊκή ιδέα, είναι δελεαστικότατη.
Τι πρεσβεύει η εσωτερική υποτίμηση; Φανταστείτε ότι έχω ένα μαγικό κουμπί που, αν το πατήσω, όλες οι τιμές και όλα τα εισοδήματα της επικράτειας θα μειωθούν ταυτόχρονα και αστραπιαία κατά 20%. Τι αλλάζει στην ζωή μας; Σε πρώτη φάση, τίποτα! Μπορει να έχουμε 20% λιγότερα χρήματα στην τσέπη μας, αλλά όταν πάμε στην ταβέρνα, στο σινεμά, στο σούπερμαρκετ, τα πάντα κοστίζουν 20% φθηνότερα. Οπότε η αγοραστική αξία των χρημάτων μας είναι ακριβώς όση ήταν και πριν πατήσω το μαγικό κουμπί. Όμως, πολύ σύντομα η χώρα, στο σύνολό της, θα έχει μεγάλα οφέλη. Π.χ. όταν θα έρθει ένας ξένος να μας επισκεφθεί, θα βρει τα πάντα 20% φθηνότερα, και μάλιστα σε ευρώ. Αμέσως η μεγαλύτερη εξαγωγική μας βιομηχανία, ο τουρισμός, θα μπει σε εποχή ανάπτυξης. Το ίδιο και οι άλλοι εξαγωγείς μας: στον βαθμό που τα εγχώρια κόστη τους θα έχουν μειωθεί κατά 20%, τα προϊόντα τους θα γίνουν, εν μία στιγμή, 20% ανταγωνιστικότερα!
Πριν προλάβουμε να το καταλάβουμε, νέες επενδύσεις, νέα κεφάλαια θα εισρεύσουν στην χώρα, η Ύφεση θα ανακοπεί και λίγο-λίγο η ανάκαμψη θα είναι πραγματικότητα. Σε μερικά χρόνια, τα εισοδήματα θα αρχίσουν να ανεβαίνουν, γρηγορότερα από τις τιμές, και όλοι, ιδίως εκείνοι που σήμερα υποφέρουν από την πολιτική που επιβάλει η τρόικα, θα ανακουφιστούν.
Αυτό είναι το σκεπτικό του κ. Τόμσεν. Για αυτό τον λόγο, τουλάχιστον έτσι λέει στον εαυτό του, εμμένει στην μείωση όλων των μισθών, των συντάξεων, των επιδομάτων. Τι ωραία που θα ήταν αν ο ισχυρότερος άνδρας επί ελληνικού εδάφους είχε δίκιο. Φευ, το σκεπτικό του κ. Τόμσεν είναι απολύτως λάθος.

Για τρεις λόγους.
Πρώτον, δεν υπάρχει το μαγικό κουμπί που θα μειώσει το κόστος παραγωγής και τις τιμές ταυτόχρονα. Πάρτε μια επιχείρηση η οποία προκατέβαλε τους μισθούς, το ενοίκιο, τις πρώτες ύλες τον Σεπτέμβριο και που θα φέρει τα προϊόντα της στην αγορά, προς πώληση, στα τέλη Νοεμβρίου. Αν οι τιμές πέσουν τον Οκτώβριο (αφού εκείνη έχει προ-καταβάλει τα κόστη της τον Σεπτέμβριο), τότε τον Νοέμβριο (που θα εισπράξει τα έσοδα από τις πωλήσεις των προϊόντων της) θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα ποσοστό κέρδους μειωμένο κατά 20%. Καθώς το αρχικό ποσοστό κέρδους, στο οποίο προσέβλεπε, μπορεί να ήταν κατά πολύ χαμηλότερο (π.χ. 8%), δεν είναι καθόλου απίθανο η επιχείρηση αυτή να βρεθεί αντιμέτωπη με μια καταστροφική ζημιά (π.χ. της τάξης του 12%). Να γιατί η λογική της εσωτερικής υποτίμησης έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντα των επιχειρήσεων: Σε μια περίοδο που οι τιμές και οι μισθοί μειώνονται (ακόμα και αν μειώνονται στον ίδιο βαθμό), δεδομένου του ότι περνά ένα διάστημα μηνών μεταξύ της εκκίνησης της παραγωγικής διαδικασίας και της είσπραξης του τζίρου της επιχείρησης, οι επιχειρήσεις αναγκάζονται να προπληρώσουν εργασία, πρώτες ύλες, ενοίκια στις υψηλότερες τιμές του παρελθόντος αλλά να εισπράξουν τις χαμηλότερες τιμές που θα επικρατήσουν σε μερικούς μήνες. Για αυτόν τον απλό λόγο, η εσωτερική υποτίμηση (δηλαδή η σταδιακή υποχώρηση τιμών και μισθών) διώχνει τις επιχειρήσεις από την χώρα, συμπιέζει τις επενδύσεις και, γενικότερα, επιδεινώνει την υφιστάμενη Ύφεση.
Δεύτερον, δεν υπάρχει το μαγικό κουμπί που θα μειώσει τις τιμές και τους μισθούς ταυτόχρονα. Σε περίοδο ύφεσης, κάθε μέρα που περνά, επιχειρήσεις πτωχεύουν ή, τουλάχιστον, συρρικνώνουν την παραγωγή τους. Εκείνες που επιβιώνουν, γίνονται όλο και πιο… μόνες – καθώς οι ανταγωνιστές τους κατεβάζουν τα ρολά. Έτσι, μειώνεται ο ανταγωνισμός σε κάθε αγορά ή κλάδο. Στον τραπεζικό, στα γαλακτοκομικά, στις υπηρεσίες, στην βιομηχανία, στις εισαγωγές ακόμα. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι επιχειρήσεις που παραμένουν εν ζωή, παρά την μείωση της ζήτησης που αντιμετωπίζουν, αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη (μονοπωλιακή ή ολιγοπωλιακή) εξουσία επί της τιμής. Μπορεί η πίτα να μικραίνει στο σύνολό της, αλλά οι επιχειρήσεις που τα καταφέρνουν να επιβιώσουν αποσπούν όλο και μεγαλύτερο κομμάτι αυτής της πίτας. 

Έτσι, ο ρυθμός μείωσης των τιμών είναι σημαντικά μικρότερος από τον ρυθμό μείωσης των μισθών. Σε ιδιωτικό επίπεδο, και πρόσκαιρα, οι επιχειρηματίες χαίρονται που το χάσμα τιμών και μισθών αυξάνεται υπέρ τους (καθώς σηματοδοτεί αύξηση του ποσοστού κέρδους τους). Όμως, πολύ γρήγορα αρχίζουν να θορυβούνται, καθώς αναρωτιούνται (σωστά): «Και τώρα ποιος θα αγοράζει τα προϊόντα μας στο μέλλον, όταν η αγοραστική αξία των μισθών μειώνεται συνεχώς, δεδομένου ότι οτι οι τιμές συνολικά πέφτουν πιο αργά από τους μισθούς);» Αυτή η ερώτηση δεν έχει «καλή» απάντηση. Η μόνη λογική απάντηση είναι ότι η ζήτηση για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους είναι καταδικασμένη να φθίνει. Λογικά, οι επιχειρηματίες, μπροστά σε αυτό το φάσμα, ακυρώνουν όλα τα επενδυτικά τους σχέδια, μειώνουν το προσωπικό και, το χειρότερο, στέλνουν τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό.
Τρίτον, η θεωρία της εσωτερικής υποτίμησης αφήνει εκτός ανάλυσης την τραπεζική κρίση, η οποία φουντώνει όσο μισθοί και τιμές μειώνονται. Ας εξετάσουμε την περίπτωση της Άννας η οποία, πριν μερικά χρόνια, σύναψε δύο δάνεια με μια τράπεζα. Το ένα ήταν για την επιχείρησή της, με το οποίο αγόρασε το γραφείο της και τον σχετικό εξοπλισμό, ενώ το άλλο ήταν στεγαστικό δάνειο, με το οποίο αγόρασε διαμέρισμα. Έστω ότι το πρώτο δάνειο ήταν για 500 χιλιάδες και το δεύτερο, το στεγαστικό, ήταν για 200 χιλιάδες. Αυτά τα δάνεια ύψους 700 χιλιάδων είχαν υπολογιστεί, τόσο από την μεριά της Άννας όσο και από την πλευρά της τράπεζας, δεδομένων των τιμών που χρέωνε η επιχείρηση της Άννας στους πελάτες της (καθώς από αυτόν τον τζίρο θα κατέβαλε η Άννα να στην τράπεζα, μήνας έμπαινε μήνας έβγαινε, τις δόσεις της). 

Έστω ότι το σενάριο του κ. Τόμσεν εφαρμόζεται άψογα, πατώντας το μαγικό κουμπί που μειώνει όλες τις τιμές κατά 20%. Παρατηρείτε το πρόβλημα; Καθώς το μαγικό αυτό κουμπί δεν θα μειώσει, παράλληλα με τις τιμές και τους μισθούς, το ύψος των δύο δανείων της Άννας, η Άννα θα πρέπει τώρα να πληρώνει τις ίδιες δόσεις από τον κατά 20% χαμηλότερο τζίρο της επιχείρησής της. Πολλές Άννες απλά δεν θα μπορέσουν να το κάνουν. Έτσι, αυξάνεται το ποσοστό των τραπεζικών δανείων που δεν εξυπηρετούνται. Που «σκάνε» στα χέρια των τραπεζών. Ακόμα και να κατασχέσει το σπίτι και το γραφείο της Άννας η τράπεζα, δεν μπορεί να το πουλήσει (παίρνοντας τα δανεικά πίσω) σε μια αγορά ακινήτων γεμάτη πωλητές και χωρίς σχεδόν κανέναν αγοραστή. Να λοιπόν γιατί η λογική του κ. Τόμσεν είναι καταστροφική για τις ήδη πτωχευμένες τράπεζες οι οποίες θα χρειάζονται όλο και περισσότερα κεφάλαια (στο πλαίσιο της ανακεφαλαιοποίησης που γιγαντώνει το δημόσιο χρέος) όσο περισσότερο προχωρά η εσωτερική υποτίμηση.
Περιληπτικά, παρ’ όλο ότι, εκ πρώτης όψεως, η εμμονή του κ. Τόμσεν φαίνεται να έχει μια λογική βάση, μια προσεκτική ματιά στις επιπτώσεις της οδηγεί στο ασφαλέστατο συμπέρασμα πως αποτελεί το απεχθέστερο μέρος της Κρίσης και όχι την ελπίδα επίλυσής της. Γεννάται όμως, σε αυτό ακριβώς το σημείο, το εύλογο ερώτημα: Καλά, και ο κ. Τόμσεν, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ, η ΕΕ δεν το γνωρίζουν αυτό; Γιατί εμμένουν στην εσωτερική υποτίμηση; Επιτρέψτε μου να απαντήσω στην βάση τριών εξηγήσεων:
Πρώτος λόγος είναι ότι η ιδεολογία τυφλώνει ακόμα και τους «τεχνοκράτες». Όπως ακριβώς κάποιοι στο ΚΚΕ θα αρνούνται τα εγκλήματα του Στάλιν ακόμα κι αν τους μεταφέρουμε με μια χρονομηχανή στα γκούλαγκ και στα κρατητήρια της NKGB, έτσι και οι άνθρωποι του ΔΝΤ δύσκολα απαγκιστρώνονται από μια ιδεολογική τοποθέτηση. Σε πιο πολιτισμένο περιβάλλον, από την μυστική αστυνομία απολυταρχικών καθεστώτων και τους διαδρόμους του ΔΝΤ στην Ουάσινγκτον τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρώ εντός των πανεπιστημίων την αδυναμία συναδέλφων μου, οικονομολόγων, να έρθουν αντιμέτωποι με στοιχεία και επιχειρήματα που αντικρούουν τα μοντέλα στα οποόα έχουν επενδύσει μια ζωή. Το κατανοώ. Ανθρώπινο είναι. Χρειάζεται μια μορφή ηρωισμού και αυταπάρνησης για να παραδεχθεί ακόμα κι ένας τεχνοκράτης ότι η κοσμοθεωρία του ήταν λανθασμένη. Ιδίως όταν δεν έχει άλλη για να την αντικαταστήσει!

Δεύτερος λόγος είναι ότι δουλειά του ΔΝΤ είναι να πάρει το μέρος των δανειστών μετά την έκρηξη ενός μεγάλου δημόσιου χρέους. Να σπεύσει να δανείσει τους υπερχρεωμένους με σκοπό να μην κουρευτούν τα δάνεια των δανειστών τους (ή, τουλάχιστον, να πάρουν πίσω οι δανειστές το μέγιστο δυνατόν ποσοστό των ποσών που τους οφείλουν). Το ΔΝΤ, με άλλα λόγια, μπαίνει στον πόλεμο μεταξύ δανειστών και οφειλετών πάντα με το μέρος των δανειστών. Η ειρωνεία είναι ότι στην σκέψη των ανθρώπων του ΔΝΤ κυριαρχεί μια απλουστευμένη έκδοση της θεωρίας του… Μαρξ (συγκεκριμένα του πρώτου τόμου του Das Kapital), σύμφωνα με την οποία η μείωση των μισθών οδηγεί νομοτελειακά στην αύξηση της υπεραξίας των εργοδοτών. Και που καταλήγει, σύμφωνα με τον Μαρξ, αυτή η υπεραξία; Η υπεραξία, έλεγε ο Κάρολος, χρησιμοποιείται από τους καπιταλιστές για να αποπληρωθούν δάνεια και τόκοι, κι ότι μείνει να τους μείνει ως κέρδος. Να λοιπόν μια άλλη διάσταση της εμμονής του κ. Τόμσεν και του ΔΝΤ: στηριζόμενος σε μια υπεραπλουστευτική μαρξιστική θεώρηση, ελπίζει πως η μείωση των μισθών (εφόσον τελικά είναι μεγαλύτερη από την μείωση των τιμών) θα ωφελήσει τους… δανειστές γαι τους οποίους πασχίζει.

Τρίτος (και τελευταίος) λόγος είναι ότι η λογική του ΔΝΤ συνάδει με το μύθευμα που κυριαρχεί στην Γερμανία (ως προς το τι έφταιξε στην Ευρωζώνη και πως πρέπει να επιλυθεί το πρόβλημα σε χώρες όπως η Ελλάδα). Η γερμανική κοινή γνώμη ακούει για τρία χρόνια τώρα ότι η Κρίση του Ευρώ προκλήθηκε επειδή στις χώρες της Περιφέρειας οι εργαζόμενοι χαμηλής παραγωγικότητας εισέπρατταν μισθούς που δεν δικαιολογούσε η παραγωγικότητά τους. Το απλοϊκό (και πέρα για πέρα καταστροφικό) συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει ένας νους που δεν ενδιαφέρεται να εντρυφήσει περισσότερο στο πρόβλημα (αλλά αρκείται στην καταδίκη του «ξένου», του μεσογειακού, του «άλλου») είναι ότι η λύση θα έρθει με την μείωση των μισθών. Καθώς λοιπόν το ΔΝΤ πασχίζει με όλες του τις δυνάμεις να παραμείνει εμπλεγμένο στις «διασώσεις» των πτωχευμένων κρατών-μελών της Ευρωζώνης, κάτι για το οποίο τον πρώτο και τελευταίο λόγο έχει η Γερμανία, η λογική του κ. Τόμσεν συνάδει πλήρως με τα συμφέροντα του οργανισμού που εκπροσωπεί.

Όταν λοιπόν βλέπουμε στην τηλεόραση την συνοφρυωμένη έκφραση του κ. Τόμσεν, την ώρα που εισέρχεται στο Υπουργείο Οικονομικών για να απαιτήσει άλλη μια φορά από τον κ. Στουρνάρα κι άλλες περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα, καλό είναι να θυμόμαστε τι κινεί τον άνδρα. Ούτε ο ανθελληνισμός, ούτε ο μισανθρωπισμός, ούτε καν η έλλειψη συμπάθειας προς τους δεινοπαθούντες. Όχι, τον κινεί ένας φρικτός συνδυασμός θεωρητικής υπερπλούστευσης και θεσμικών δεσμεύσεων ο οποίος, στον καιρό της Κρίσης, αντί να την επιβραδύνουν της δίνουν νέα πνοή.

______________________________
του Γιάννη Βαρουφάκη
Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2012 - εφημερίδα Η ΑΥΓΗ

Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2012

Ελένη Ράντου: "Είστε ΒΑΡΒΑΡΟΙ κύριοι. Πληρώνουμε πολύ ακριβά τις πενιχρές παροχές του διαλυμένου κράτους σας..."



Η Ελένη Ράντου εκτός από ταλέντο διαθέτει και λογική. Διαβάστε τι έγραψε στο Face book για τον υπουργό Παιδείας Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο.

«Σήμερα το πρωί, μαθητές καθηγητές και γονείς του καλλιτεχνικού και μουσικού δημόσιου σχολείου επισκέφθηκαν το υπουργείο Παιδείας μας για να ζητήσουν να μην καταργηθούν τα μέσα μεταφοράς τους στα σχολεία (τα πούλμαν που τους μεταφέρουν είναι δύο χρόνια απλήρωτα).

Απάντηση του Υπουργού Παιδείας:
ΕΙΣΤΕ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΌΤΗΤΑ  Και πρόσθεσε Τι το θέλετε το Μουσικό σχολείο. Πηγαίνετε σ ένα Ωδείο στη γειτονιά σας. Ήταν και η κόρη μου εκεί!

Είστε ΒΑΡΒΑΡΟΙ κύριοι. Πληρώνουμε πολύ ακριβά τις πενιχρές παροχές του διαλυμένου κράτους σας. Πληρώνουμε πολύ ακριβά την δήθεν δωρεάν παιδεία σας. 
Σε ωδείο πρέπει να πάτε εσείς να μάθετε Μπαγλαμά να παίζετε και να πάψετε να παριστάνετε τον Υπουργό Παιδείας! Κι αφού η παιδεία είναι η τελευταία σας προτεραιότητα. Και η υγεία το ίδιο. Όσο για την ασφάλεια την κάνατε frangise .

Μήπως κι εμάς πρέπει να γίνετε Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ; Μήπως θα πρέπει τώρα να σταματήσουμε όλοι κι να μη σας ξαναπληρώσουμε; Γιατί φοβάμαι πώς όσο περισσότερα είναι αυτά που σας δίνουμε τόσο περισσότερα θα είναι αυτά που μας στερείτε.
Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να γίνω η πρώτη ελληνίδα που Επωνύμως θ’ αρνηθεί να σας πληρώνει πλέον.

Ελένη Ράντου».
~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Κυρία Ράντου έχετε απόλυτο δίκιο. Μη σας κάνει όμως εντύπωση. Άλλωστε το έχουν πει: Προτεραιότητα δεν είναι τα παιδιά ή οι ηλικιωμένοι. Ούτε οι ΑΜΕΑ, οι φοιτητές, οι άνεργοι, ή οι εργαζόμενοι. Προτεραιότητα είναι οι τοκογλύφοι. Αυτούς υπηρετούν και είναι καλοί υπηρέτες. 
Όσο για την πρόταση σας, είναι πραγματικά μια πολύ καλή πρόταση. Να σταματήσουμε να ταΐζουμε τους κηφήνες, για να μπορούν τα παιδιά μας και οι ηλικιωμένοι γονείς να έχουν φαγητό, μεταφορικά, υγεία, θέρμανση κλπ. 
Η πιο όμορφη ατάκα που έχω ακούσει είναι αυτή: Γιατί φοβάμαι πώς όσο περισσότερα είναι αυτά που σας δίνουμε τόσο περισσότερα θα είναι αυτά που μας στερείτε. Ακριβώς. Γιατί λοιπόν να τους τα δίνουμε; Για να έχουν οι ένοχοι για τη σημερινή κόλαση, τα πολυτελή αμάξια, τις εταιρίες, τα σπίτια, τους λογαριασμούς; 
Πληρώνουμε συνέχεια. Ξέρει κανείς από μας με σιγουριά, που πάνε τα δικά μας λεφτά; Τόσα χρόνια που πληρώνουμε τι ακριβώς πήραμε; Προπαγάνδα, ψέματα, βία, καταστολή και νέους φόρους. Και συνεχίζουμε να τους πληρώνουμε! Γιατί;

* από mitsos175 


Κοινωνία
2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...
Oλο και περισσότεροι επώνυμοι(τουλάχιστον οι συνειδητοποιημένοι)αντιλαμβάνονται την πορεία των pραγμάτων.Η πρόταση της Ράντου για "επώνυμη στάση πληρωμών" βρίσκεται σε συμφωνία για γενικότερη στάση πληρωμών η οποία πιθανόν σε σύντομο δάστημα να αποτελέσει νομοτέλεια.Το θέμα είναι ποιο κοινωνικό μόρφωμα θα στηρίξει μια τέτοια κίνηση και πολυ περισσότερο αν αυτό τεθεί απο τα κατώτερα και μικρομεσαία στρώματα.Η Ράντου ήδη λοιδορήται στα συστημικά 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * *
E.Makaris είπε...Το ΕΠΑΜ θα στηρίξει μια τέτοια κίνηση και την Τετάρτη 3/10, στις 7:30μμ, στο ΚΥΒΕ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ θα παρουσιαστούν οι θέσεις του για την αποφυγή πληρωμών προς την εφορία.

__________________________________________